· 

Hoe gaat het nu? 1,5 maand later...

1,5 maand inmiddels zonder winkel...

Jeetje de tijd vliegt en wat bevalt het leven goed!

Het ritme zit er nog niet helemaal in.... hier en daar maak ik soms een stomme fout en daar baal ik dan enorm van. Kaartje vergeten en dat soort kleine dingen. 

 

 



Nee, dat kan natuurlijk niet.

De winkel was groter en er was meer aanloop. Ik heb zelf gekozen om een stapje terug te doen omdat het anders na een paar jaar echt te veel had geworden.

 

Nee eigenlijk niet... Ik heb nog steeds contact met mijn klanten alleen op een andere manier die ik misschien nog wel leuker vind. 

 

Het meeste contact loopt via de Whatsapp wat enorm leuk is natuurlijk, jullie weten me nog steeds te vinden. Het leuke aan de app is dat ik veel meer de reactie achteraf hoor. Hoe de ontvanger het vindt en zelfs hoelang de bloemen hebben gestaan. Je stuur makkelijk een foto heen en weer en dat vind ik super leuk!

 

Nou eigenlijk helemaal niet ik kan weer genieten van bloemen. Word weer blij van een bijzonder bloemetje of het kraken van de tulpen. Ik ben dat best wel even kwijt geweest omdat ik het te druk had met overleven. (alles op tijd leveren een continue stress)

 

Waar ik wel aan moet wennen zijn de weekenden. Serieus deze duren 2 dagen en zijn op zaterdag en zondag. 

 

Opstaan en ontbijten!!!

Ja daar ben ik enthousiast over dit deed ik nooit omdat ik stress had om op tijd in de winkel te zijn en ik geen ochtend mens ben.

 

Daarna met de meiden (Kim en Lente) naar het park of bos. Dan rij ik door naar de veiling om de bloemen te halen, ga ik naar huis of de schuur bloemen uitladen en dan maak ik alle bestellingen.

 

Zodra ik klaar ben komt in de middag Humphrey (de bezorger) de bloemen halen. Hij rijdt deze rond en dan kan ik opruimen en de bloemen gaan bestellen voor de volgende dag. Dan weer met de hondjes wandelen. Eten maken dat doe ik tegenwoordig rond 6 uur ipv na 8 uur en dan is het avond. Administratie, bestellingen bijwerken, Tikkies sturen en voor je het weet is de dag voorbij.

 

Ja gelukkig kan ik zeggen dat het inmiddels weer goed gaat na het verlies van mijn rottweiler Sem. Sommige kunnen het zich misschien niet voorstellen maar jeetje wat ging ik door een zware periode. Ze was mijn zorgenkindje me alles en ik was zo boos dat ze pas 4 was en andere honden het slechter hebben (de asiels zitten vol) en die dan ouder worden. Dat was een rare gedachte maar met wat hulp van "Emotie Therapie Hart van Delfland" kan ik inmiddels aan mijn Sem terug denken met een glimlach soms met een traan want ik ben er nog niet helemaal. Haar missen blijft. 

 

Ja beide meiden zijn iedere dag bij me en gaan mee naar de veiling. Ze zijn altijd bij me. 

 

Als ik boodschapje moet doen of als ik het vrijdagavond rondje rij zijn ze even thuis. En wat ben ik blij dat ze dit goed kunnen!

Ze liggen dan beide op de bank te slapen.

Ja!! Ik had verwacht dat ik het in december rustig zou hebben en zou kunnen bijkomen van alles. Waarom ik dit dacht? Geen idee. "HALLO het is kerst"

 

Toen dacht ik hetzelfde over januari. Maar tot nu toe is het veel drukker dan ik had durven hopen. Waar ik enorm dankbaar voor ben!! 

 

Wanneer mijn rust komt? Ja, van 24 t/m 31 januari een weekje vakantie met de hondjes.

 

Ik heb een schuurtje in Monster super klein en schattig. Maar heb het soms zo druk dat ik thuis de bloemen maak. Stiekem vind ik dat ook wel heel relaxt de hondjes lekker op de bank met een kluif en ik aan het werk. Plus het is iets warmer thuis als in me schuurtje. 

 

De antwoorden hierboven verraden het al een beetje. Maar nee ik heb totaal geen spijt. Het voelt alsof ik niet meer hoef te werken de hele week. (op vrijdag na deze is extreem druk voor mij).

 

Ik heb van mijn werk mijn hobby gemaakt maar met de winkel en de vele bedrijven die ik mag voorzien van bloemen steeg het boven me hoofd. 

 

Inmiddels voelt het weer als hobby en een heel stuk relaxter. Langzaam komt er steeds meet ritme en heb ik gelukkig ook meer tijd voor mijn hondjes Kim en Lente.

 

Foto by Caroline Meivis

Gerrien steun en toeverlaat. Hielp me altijd in de winkel waaide even binnen ruimde rommel op, haalde een boodschapje en zette de bloemen op draad. 

 

JA! Ze is er nog steeds alleen op een andere manier. Ze is m'n geheugen (ik ben nogal chaotisch) maar vooral mijn vriendin. 

 

En als bonus kunnen onze honden het super goed vinden met elkaar Lente en Chiara krijgen geen genoeg van elkaar. Heerlijk als ze soms even kan oppassen voor een paar uurtjes.

 

Net als Sem en Boo (de andere hond van Gerrien) zijn Lente en Chiara beste vriendinnetjes. Wat ik echt fantastisch vind.

 

Kortom Gerrien is er en blijft er en stuurt alle foto's naar jullie door op de mail. Zij heeft orde. Als ik het doe krijg je een heel verkeerd boeket haha.

 





 

Ik geniet echt volop van mijn "nieuwe" leventje en ik ben dankbaar dat vele van jullie daar nog steeds een gedeelte van uitmaken. Ik heb weer het gevoel dat ik leef de laatste jaren verstikte ik een beetje in het werk en het "opgesloten" zitten in de winkel.

 

Super leuk dat jullie alles hebben gelezen. Dit waren de meest gestelde vragen van de afgelopen weken. Heb jij een andere vraag stel hem gerust onderaan de pagina, ik geef met liefde antwoord!

 

Liefs, Richelle 

Reactie schrijven

Commentaren: 0